۱۱/۲۶/۱۳۸۸

چهارشنبه سوری تیغ دولبه

دوستان عزیز ما باید از 22 بهمن درس بگیریم با اینکه همه بودیم و اتفاقا سبز هم بودیم و نمایش خیلی خیلی خوبی داشتیم اما اگر از حق هم نگذریم اشتباهاتی که در انتخاب استراتژی داشتیم باعث شد زیاد با خودمون حال نکیم. نه به خاطر اینکه حضور نداشتیم نه ، فقط به خاطر این بود که یه کم توی جنگ تبلیغاتی کم گذاشتیم . البته بعد از 8 ماه مبارزه کودتاچیا یاد گرفته بودن چیکار کنن.

اما چهارشنبه سوری
مراسم چهار شنبه سوری از این جهت مهمه که پتانسیل لازم برای جنبش فراهم می کنه. چون یه جشن ملیه و این یعنی یک قدم به اجتماع حداکثری نزدیکتر.

حالا چرا تیغ دولبه !
همه میدونین که یه شمشیر دولبه هم میتونه به دشمن آسیب بزنه هم به خودمون
اما باید یاد بگیریم که ازش بر ضد خودمون استفاده نکنیم.
اگه نتونیم یک استراتژی مناسب و همه گیر رو تدوین کنیم باید فاتحه جنبش رو بخونیم . مهمترین چیزی که به فکر ناقص من میرسه اینه که باید تمام برنامه ها رو روی اصل عدم خشونت تنظیم کنیم(اونم توی چهارشنبه سوری و با این دولت م ح ت ر م )
چیزایی که به نظرم میاد رو همین زیر می نویسم خدا رو چه دیدی شاید به کار اومد.

1- اولین و مهمترین چیزی که بنظرم میرسه اینه که از الان (یک ماه قبل) نباید برای انتخاب استراتژی عجله کنیم تا هم خوب فکر کرده باشیم و هم کودتا چیا فرصت نداشته باشن برای مقابله آماده بشن ( مثل 22 بهمن)

2- مهم ترین چیز باید عدم خشونت باشه ، از الان راحت میشه تبلیغات عمروعاصی ضرغامی رو فردای چهارشنبه سوری دید: چند نفر یاحسین میر حسین گویان به طرف مردم نارنجک پرتاب کردن ، مغازه های مردم رو آتش زدن ، باعث سوختگی یک دختر جوان شدند ، گریه ی یه مادر که سبزها رو نفرین میکنه و ....... . الان جنگ اصلی جنگ تبلیغاتیه پس نباید با احساساتی شدن باعث بشیم بدنه ی اجتماعیه جنبش ازش جدا بشه( اشتباه مجاهدین خلق رو تکرار نکنیم)

3- باید به همه اطمینان بدیم که سبز ها آغاز کننده ی خشونت نیستند و قصد تخریب و آتش سوزی رو هم ندارند . این تنها راهیه که بتونیم روی همگامی همه حساب کنیم و حضور حداکثری رو به نمایش بزاریم . حضور همه حتی کسایی که سال های قبل چهارشنبه سوری از ترس سوختن می موندن خونه ، بابا بزرگا و مامان بزرگ ها و خلاصه همه . در واقع خانوادگی بیایم (البته شخصا حق دفاع از خود رو محفوظ می دونم)

4-چند بار گفتم اما چون به نظرم مهمه یه برا دیگه هم جدا میگم . نباید بزاریم خوراک تبلیغاتی دشمن بشیم بلکه با رفتارمون مثل همیشه باعث بشیم اونا خوراک تبلیغاتی ما برای خبر رسانی به دنیا بشن

5- خواهشن موبایلامون شارژ کافی داشته باشه یادمون باشه هیچ اعتراضی بدون خبر رسانی و تبلیغات به گوش کسی نمیرسه و بهترین اسلحه ی ما هم نه سنگ و چوبه و نه آتش ، خودمونیم و موبایلامون و اینترنت

6- اما اگر ما 4 یا 5 روز قبل از مراسم استراتژیمون رو انتخاب کرده بودیم و دست بر قضا میر حسین یا کروبی چیز دیگه ای رو ازمون خواستن اولویت رو بدیم به نظر اونا ( باید از اشتباهاتمون درس بگیریم) هرچی که باشه حد اقل اینجوری منسجم تر میشیم.

7- گفته ها و خواسته هامون با شعار هایی که میگیم مشخص میشه اینبار بیایم خیلی جدی از همین الان با پیدا کردن شعار های همه گیر و حساب شده بستر مناسب برای جلب حمایت همه اقوام ، اقلیت ها، مذاهب و عقاید رو فراهم کنیم


8 و 9 و 10 و..... دیگه با خودتون توی قسمت کامنت ها
لبخند بزن دلاور!

۱ نظر:

  1. جالب بود به نظر میرسه به جنبه های مختلف موضوع توجه شده اما اگر در روزهای آخر استراتژی اعلام شود با توجه به محدودیت ها امکان اطلاع رسانی عمومی وجود خواهد داشت؟

    پاسخ دادنحذف